Αιθαλίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο Αιθαλίδης ήταν γιος του θεού Ερμή και της Ευπολεμείας, κόρης του Μυρμιδόνα. Ο Αιθαλίδης έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία ως κήρυκας και τοξότης, μαζί με δύο άλλους γιους του Ερμή, τον Εύρυτο και τον Εχίονα.

Ο Αιθαλίδης είχε τεράστια μνήμη, χάρισμα που έλαβε από τον πατέρα του, και δεν ξεχνούσε ποτέ τίποτα, ακόμα και όταν... πέθανε και κατέβηκε στον Άδη. Ο Ερμής τον αγαπούσε ιδιαίτερα, τόσο πολύ ώστε κατάφερε να πείσει τον Δία να ορίσει ότι ο Αιθαλίδης θα έμενε μία μέρα στον κάτω κόσμο και μία μέρα στον επάνω κόσμο.

Ο φιλόσοφος Πυθαγόρας πίστευε ότι είχε ξαναζήσει στη γη ως Αιθαλίδης, δηλαδή ότι ο ίδιος ήταν μετενσάρκωση της ψυχής του.


Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969