Αεροστάθμη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Water level 1.jpg

Με τον όρο αεροστάθμη αναφερόμαστε σε ένα ειδικό τεχνικό όργανο με το οποίο ελέγχεται η οριζοντίωση ενός επίπέδου καθώς και η ακριβής κάθετη διάταξή του. Αποτελείται από ένα γυάλινο σωλήνα ευθύ ή ελαφρά κεκαμμένο, ή γυάλινη κάψα πλήρη ευκίνητου υγρού (αιθέρα ή οινόπνευμα) εντός του οποίου υφίσταται μικρή σχετικά φυσαλίδα αέρος ή άλλου μη αναμειγνυόμενου ρευστού (π.χ. Θειικός αιθέρας). Ο σωλήνας αυτός φέρεται υπό μορφή θήκης συνήθως σε κανόνα. Κάθε τέτοιος κανόνας περιλαμβάνει συνήθως δύο ή τρεις τέτοιες αεροστάθμες σε διαφορετικές θέσεις ως προς το διάμηκες αυτού (παράλληλα, κάθετα ή υπό γωνία 45°).

Η αεροστάθμη εφευρέθηκε το 1660 ή το 1661 από τον Γάλλο συγγραφέα, φυσικό και χαρτογράφο Μ. Τεβενό (Melchisédech Thévenot) και χρησιμοποιείται ευρύτατα για αλφαδιασμούς τόσο σε οικοδομικές και άλλες τεχνικές δραστηριότητες. όσο επίσης και ως φερόμενο εξάρτημα επιστημονικών, φωτογραφικών, κινηματογραφικών κ.λπ. συσκευών για την εξασφάλιση απαιτούμενης οριζοντίωσής τους.

  • Η αεροστάθμη τύπου κάψας φέρει μικρό κύκλο εντός του οποίου κεντράρεται η φυσαλίδα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.3ος,σελ.142.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]