Αερινίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αερινίτης
Aerinite Iron magnesium calcium aluminum silicate Estopinian Huesca Province Spain 2062.jpg
Αερινίτης. Προέλευση: Επαρχία Huesca, Ισπανία
Γενικά
Κατηγορία Ινοπυριτικά. Ομάδα ζεολίθων
Χημικός τύπος Ca4(Al,Fe3+,Mg,Fe2+)10Si12O35(CO3)(OH)12 . 12H2O
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα gr/cm3
Χρώμα Μπλε ως γαλαζοπράσινο
Σύστημα κρυστάλλωσης Μονοκλινές
Κρύσταλλοι Μικροί ινώδεις
Υφή Κρυπτοκρυσταλλική, ινώδης έως γαιώδης
Διδυμία Όχι
Σκληρότητα 3
Σχισμός Δεν αναφέρεται
Θραύση Ινώδης
Λάμψη Υαλώδης
Γραμμή κόνεως Γαλαζόλευκη
Πλεοχρωισμός Έντονος Χ=έντονο μπλε Υ=Ζ=ανοικτό κιτρινοκάστανο
Διαφάνεια Διαφανής έως ημιδιαφανής

Ο αερινίτης (αγγλ. aerinite) είναι ένυδρο πυριτικό ορυκτό που περιέχει αργίλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο και σίδηρο. Οφείλει το όνομά του στην ελληνική λέξη αέρινος, που του αποδόθηκε λόγω του γαλάζιου χρώματός του.[1]

Εμφάνιση, παραγενέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι σπάνιο ορυκτό, καθώς απαντάται μόνο σε τρεις περιοχές του κόσμου. Έχει υδροθερμική προέλευση σχηματιζόμενο σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες σε ρωγμές που διασχίζουν βασικά πυριγενή πετρώματα.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο πρενίτης, ο σκολεσίτης, ο μεσόλιθος και ο χαλαζίας.

Ανευρίσκεται μόνο στην Ισπανία (επαρχίες Huesca και Lerida), στην περιοχή Saint-Pandelon της Γαλλίας, στην Ourika του Μαρόκου και στην περιοχή Gunsite Mountains της Αριζόνα.

Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα. Λόγω χρώματος και υφής, αλλά και σπανιότητας, είναι ορυκτό περιζήτητο από συλλέκτες.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ονομασία εγκεκριμένη από την IMA.