Αγάθων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Αγάθων (περ. 448 π.Χ.- περ. 400 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας τραγικός ποιητής, φίλος του Ευριπίδη,του Πλάτωνος και μαθητής του Σωκράτη. Οι τραγωδίες του δεν σώζονται πια σήμερα.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα και πατέρας του ήταν ο Τεισαμενός, διάσημος αναμορφωτής και μεταρρυθμιστής της αθηναϊκής νομολογίας[εκκρεμεί παραπομπή]. Το Συμπόσιο του Πλάτωνα εξελίσσεται στο σπίτι του, την επομένη της πρώτης νίκης του στους τραγικούς αγώνες των Ληναίων (416 π.Χ.). Ο Αριστοφάνης τον σατιρίζει στις Θεσμοφοριάζουσες[1]. Ήταν εύπορος και φίλος της ευζωίας, σύγχρονος με τον Ευριπίδη. Δάσκαλος του ήταν ο Πρόδικος και τον Γοργία τον είχε ως πρότυπο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε προσκεκλημένος στην αυλή του βασιλιά της Μακεδονίας Αρχελάου, στην Πέλλα της Μακεδονίας.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αγάθων καινοτόμησε στα χορικά κάνοντάς τα εμβόλιμα, δηλαδή χωρίς συνάφεια με την υπόθεση του δράματος (γεγονός για το οποίο τον κατακρίνει ο Αριστοτέλης στην Ποιητική) [2]. Επίσης καινοτόμησε και στη μουσική των τραγωδιών[εκκρεμεί παραπομπή].

Από τις τραγωδίες του μας είναι γνωστές οι: Ανθεύς, Θυέστης, Μυσοί και Τήλεφος.

Σήμερα σώζονται λίγα αποσπάσματα από τους στίχους του, που έχουν εκδοθεί από τον Νάουκ (Johann August Nauck) στο Tragicorum Graecorum Fragmenta (Λειψία 1856).

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αριστοφάνης, Θεσμοφοριάζουσαι, 59, 106.
  2. Aristoteles et Corpus Aristotelicum Phil., Poetica (Ποιητική), Bekker, σελ. 1456a, γραμμή 29: τοῖς δὲ λοιποῖς τὰ ᾀδόμενα οὐδὲν μᾶλλον τοῦ μύθου ἢ ἄλλης τραγῳδίας ἐστίν· διὸ ἐμβόλιμα ᾄδουσιν πρώτου ἄρξαντος Ἀγάθωνος τοῦ τοιούτου.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Agathon της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).