Αβεσσαλώμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το τέλος του Αβεσαλώμ

Το όνομα Αβεσσαλώμ είναι σύνθετη εβραϊκή λέξη "άμπα + σαλόν", που σημαίνει "πατέρας ειρήνης" ή "ειρηνικός" την οποία και απέδωσαν οι "Εβδομήκοντα" μεταφραστές της Αγίας Γραφής με το όνομα Αβεσσαλώμ.

Ο Αβεσσαλώμ ήταν ο τρίτος γιος του προφητάνακτα Δαυίδ, περίφημος για την ομορφιά του και ιδίως για τα πλούσια και ωραία μαλλιά του. "Δεν υπήρχε, κατά τις Γραφές, μεταξύ των Ισραηλιτών άλλος τόσο ωραίος όπως ο Αβεσσαλώμ, όπου από τα πέλματα των ποδιών του μέχρι τη κορυφή της κεφαλής του δεν παρουσίαζε το παραμικρό ελάττωμα". Τον κατέλαβε όμως η υπεροψία όταν έγινε αντικείμενο θαυμασμού και αγάπης από τον λαό. Αυτό συνετέλεσε στην υποψία του Βασιλέως πατέρα του όταν ο Αβεσσαλώμ σκότωσε τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Αμνών, πρωτότοκο γιο του Δαυίδ.

Ο Αβεσσαλώμ προκειμένου να αποφύγει τη πατρική οργή αυτοεξορίσθηκε στη Γεσσούρ, όπου και παρέμεινε εκεί τρία χρόνια μέχρι που ο πατέρας του, του επέτρεψε την επιστροφή του. Εκμεταλλευόμενος όμως ο Αβεσσαλώμ την αγάπη που του έτρεφε ο λαός μόλις επέστρεψε εξήγειρε αυτόν σε επανάσταση εναντίον του πατέρα του. Τότε ο Δαυίδ αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα της χώρας του την Ιερουσαλήμ και να μεταβεί εκτός αυτής, όπου αφού συγκέντρωσε στρατεύματα, κινήθηκε πλέον εναντίον του γιου του επιστρέφοντας στη πόλη. Αρχηγός του βασιλικού στρατού ανέλαβε ο στρατηγός Ιωάβ, με την ρητή όμως εντολή να μη σκοτώσει τον Αβεσσαλώμ. Τα αντίπαλα στρατεύματα συναντήθηκαν κοντά στο δάσος του Εφραίμ, όπου και ακολούθησε λυσσώδης μάχη που κατέληξε σε νίκη του Ιωάβ, αφού κατέσφαξε και όσους συνέλαβε αιχμαλώτους.

Ο Τάφος του Αβεσαλώμ

Ο Αβεσσαλώμ επιβαίνοντας σε ημίονο προσπάθησε να διασωθεί και καθώς αυτό κάλπαζε τα ωραία του μαλλιά μπλέχτηκαν σε κλαδιά του δάσους, όπου και έμεινε κρεμασμένος μέχρι που τον πρόφθασε ο Ιωάβ. Παρά όμως την εντολή που είχε λάβει, διαπέρασε με το ακόντιό του το σώμα του κρεμασμένου Αβεσσαλώμ στο στήθος, όπου και πέθανε. Αλλόφρων ο Δαυίδ θρήνησε το θάνατο του γιου του. Από εκείνους τους θρήνους παρέμεινε παροιμιώδης ο αντίλαλος: «Υιέ μου, Υιέ μου Αβεσσαλώμ».

Σημειώνεται ότι έξω από την Ιερουσαλήμ σώζεται μέχρι σήμερα οικοδόμημα (στύλος) που φέρει το όνομα «Τάφος του Αβεσσαλώμ», που προφανώς όμως πρόκειται για μνημείο της μεταγενέστερης ελληνορωμαϊκής εποχής. Έχει βάση περίπτερο τετράγωνο που υψώνεται κυλινδρικά και καταλήγει σε κόλουρο κώνο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Β΄ Σαμουήλ κεφ. 13-18.
  • «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ. 1ος, σελ. 48.