Ύφαλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το νησί Pamalian στις Φιλιππίνες περιτριγυρίζεται από υφάλους

Ύφαλος (αγγλ. reef) ή (blind rock) (εκ των αρχαίων: υπό + αλς) είναι ένα έπαρμα του θαλλάσιου βυθού, το οποίο δεν φτάνει μέχρι την επιφάνεια του νερού τουλάχιστον κατά την πλημμυρίδα της παλίρροιας. Μπορεί να αποτελείται από βράχο, κοράλλια, χαλίκια και άμμο και γενικά θεωρείται ένα επικίνδυνο φαινόμενο για τη ναυσιπλοΐα, ιδιαίτερα αν είναι αχαρτογράφητος ή αν αποτελείται από χαλαρά υλικά και μετακινείται κάτω από την επίδραση των κυμάτων. Ένα τέτοιο μετακινούμενο ύφαλο μας περιγράφει ο Λουκιανός στους θαλασινούς του διαλόγους.[1]

Μορφολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απεικόνιση παλαιού κοραλλιογενούς υφάλου

Η μορφολογία των υφάλων και οι αντίστοιχες ονομασίες που τους δίνουν οι ναυτικοί πικίλλουν:

  • Ύφαλος που έχει διαλυθεί αλλά η υπόστασή του καθίσταται αμφίβολη ονομάζεται σκεπή
  • Ύφαλος με σχετικά πλατιά επιφάνεια ονομάζεται στήθος, κοινώς μπάγκος και είναι συχνά χώρος με πολλά αλιεύματα.
  • Η κινητή αμμώδης έξαρση του βυθού που μεταβάλλει σχήμα υπό την επήρεια θαλασσίων ρευμάτων ονομάζεται σύρτις, ή αμμοσύρτης και είναι διαδεδομένοι σε αβαθείς περιοχές. Τέτοιος βυθός είναι των κόλπων της Μεγάλης και Μικρής Σύρτεως στη Λιβύη, ενώ τέτοιος βυθός χαρακτηρίζεται και ανατολικά της Χαλκιδικής στην Ελλάδα.
  • Ο ύφαλος που αποτελείται από χαλίκια ονομάζεται έρμα ή σαβούρα.[2]
  • Υφαλογενής ή υφαλογενή χαρακτηρίζεται ο βυθός ή η θαλάσσια έκταση όπου παρατηρείται συστάδα υφάλων, όπως τα μερμήγκια.

Μεγάλη οικολογική σημασία έχουν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, γύρω από τους οποίους διατηρούνται μερικά από τα πιο ποκιλόμορφα και πλούσια οικοσυστήματα του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Επικινδυνότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ύφαλοι μέχρι πλεύσιμου βάθους αποτελούν μόνιμους κινδύνους στη ναυσιπλοΐα για τον λόγο αυτό επισημαίνονται ιδιαίτερα στους ναυτικούς χάρτες ή και φέρονται επ΄ αυτών μόνιμοι αναλάμποντες φανοί.
Εκ του λόγου αυτού αποτελεί ναυτικό έθιμο να λαμβάνουν ονομασία εκείνου που πρώτος τους εντοπίζει και γνωστοποιεί αρμόδια τις ναυτικές αρχές.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Λουκιανός, Ενάλιοι διάλογοι «Ίριδος και Ποσειδώνος»[1]
  2. Εγκυκλοπαίδεια Δομή, σ. 577 τόμ.29 ΣΒΝ960-8177-81-2