Ίαμβος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ίαμβος ήταν αρχαίο ελληνικό μέτρο της απαγγελλόμενης και της αδόμενης ποίησης.

Βασική μονάδα του ιαμβικού μέτρου ήταν ο δισύλλαβος ιαμβικός πους αποτελούμενος από μία βραχεία και μία μακρά συλλαβή. Στην εφαρμογή του μέτρου ακολουθούνταν ο "διπλός ιαμβικός πους", δηλαδή βραχεία μακρά, βραχεία μακρά καλούμενη ιαμβική διποδία.
Από την επανάληψη της ιαμβικής διποδίας προέκυψαν το "ιαμβικό δίμετρο", ή το "ιαμβικό τρίμετρο", που ήταν και το ευρύτερα διαδεδομένο και σπανιότερα το "ιαμβικό τετράμετρο", τα οποία χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ποιητές καλούμενοι εξ αυτού και ιαμβογράφοι.

Περί του ιαμβικού μέτρου αναφορά έχει κάνει ο Αριστοτέλης στο έργο του "Περί ποιητικής".