Έβερεστ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 27°59′17″N 86°55′31″E / 27.988056°N 86.925278°E / 27.988056; 86.925278

Η βόρεια πλευρά του Έβερεστ όπως φαίνεται από το base camp στα 5100μ στο Θιβέτ.

To όρος ΈβερεστΤσομολάνγκμα στη θιβετιανή γλώσσα) είναι το ψηλότερο βουνό της οροσειράς των Ιμαλαΐων και η κορυφή του το υψηλότερο σημείο της Γης πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε υψόμετρο 8.848 μέτρων.[σημείωση 1] Βρίσκεται μεταξύ Νεπάλ και Θιβέτ, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 28ο Β, 87ο Α. Το ύψος της μεταβάλλεται κατά μερικά χιλιοστά κάθε έτος λόγω της διαδικασίας ορογένεσης που δημιούργησε τα Ιμαλάια και συνεχίζεται και στην εποχή μας καθώς η Ινδική τεκτονική πλάκα συγκρούεται με αυτή της Ασίας.

Τα 8.850 μέτρα είναι στα δύο τρίτα περίπου του ύψους της τροπόσφαιρας. Σε αυτό το ύψος ο αέρας είναι αραιός και η έλλειψη οξυγόνου, οι δυνατοί άνεμοι και οι εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες εμποδίζουν την ανάπτυξη χλωρίδας ή πανίδας στις ανώτερες πλαγιές.

Προέλευση της ονομασίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Sir George Everest.

Το Έβερεστ ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Sir George Everest, διευθυντή ενός τμήματος της Μεγάλης Τριγωνομετρικής Έρευνας της Ινδίας, που έλαβε χωρα όταν η Ινδία ήταν ακόμα Βρετανική Αποικία. Ένα απόγευμα του 1852 στο Dehra Dun της αυτοκρατορικής Ινδίας, ο υπάλληλος-υπολογιστής (αυτή ήταν τότε η επίσημη ονομασία των υπαλλήλων που έκαναν υπολογισμούς) Hennessey μπήκε στο γραφείο του προϊσταμένου του ανακράζοντας: "Κύριε, ανακάλυψα το ψηλότερο βουνό του κόσμου". Ο προϊστάμενός του, Sir Andrew Waugh, ενθουσιασμένος έδωσε το όνομα του διευθυντή-προκατόχου του στο ψηλότερο βουνό της Γης. Το τοπικό του όνομα είναι Chomolungma που σημαίνει "Θεά Μητέρα της Γης".

Προσπάθειες ανάβασης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτοι που κατάφεραν να ανέβουν στην κορυφή ήταν ο Έντμουντ Χίλαρι (1919-2008) και ο Τένζινγκ Νορκέι στις 29 Μαΐου του 1953. Μέχρι το τέλος της ορειβατικής σεζόν του 2010, το κατόρθωμά τους επαναλήφθηκε άλλες 5.104 φορές από περίπου 3.142 ανθρώπους, ενώ 219 ήταν οι ορειβάτες που πέθαναν προσπαθώντας να φτάσουν στην κορυφή. Η αυξανόμενη δημοτικότητα του Έβερεστ ως ανάβαση φαίνεται από το γεγονός ότι το 77% των επιτυχημένων αναβάσεων έγιναν από το 2000 και μετά. Μόνο το 2007 καταγράφηκαν 633 αναβάσεις.

Στις 16 Μαΐου 1975 ανέβηκε στο Έβερεστ η πρώτη γυναίκα, η Γιαπωνέζα Γιούνκο Ταμπέι. Η Ταμπέι και ο σέρπα της, Ανγκ Τσερίνγκ Ι, ήταν το 38ο και 39ο άτομο στην κορυφή.

Προσπάθειες ανάβασης από την πλευρά του Θιβέτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήδη από το 1912, έγιναν διάφορες απόπειρες για την ανάβαση από την Θιβετιανή πλευρά. Από το 1920 με την κατάληψη του Θιβέτ από τους Βρετανούς άρχισαν οι πιο συστηματικές προσπάθειες.

Η πρώτη που έγινε το 1921 από τον Συνταγματάρχη Charles Howard-Bury με τους Raeburn, τον George Mallory, τον Brian Donahue, τον Guy Bullock και τον Edward Oliver Wheeler επέτρεψε να εντοπίσουν τον δρόμο για την κορυφή. Η ομάδα αυτή κατάφερε να φθάσει στη βόρεια πλευρά αλλά μετά υποχώρησε.

Η δεύτερη έγινε το 1922, με επικεφαλής τον Charles Granville Bruce και με τον Edward Lisle Strutt, τον George Mallory, τον George Finch και τον Geoffrey Bruce. Ο George Finch και Geoffrey Bruce κατάφεραν να φθάσουν στο North Ridge και σε υψόμετρο 8320 m. Έγιναν έτσι οι πρώτοι άνθρωποι που ανέβηκαν πάνω από τα 8.000 μέτρα. Όμως μια χιονοστιβάδα σκότωσε τους σέρπα και έβαλε τέλος στην αποστολή.

Η τρίτη έλαβε χώρα το 1924, με επικεφαλής και πάλι τον Charles Granville Bruce, που όμως έπαθε ελονοσία και υποχώρησε. Τον διαδέχτηκε ο Edward Norton με τους George Mallory, Geoffrey Bruce, Howard Somervell, John Noel, Noel Odell και Andrew Irvine. Οι George Mallory και Andrew Irvine πέθαναν χωρίς να γίνει ποτέ γνωστό αν έφθασαν στην κορυφή. Το πτώμα του Mallory βρέθηκε το 1999.

Τη δεκαετία του '30 έλαβαν χώρα πολλές άλλες αποστολές, με σημαντικότερη αυτή του 1933, όλες όμως απέτυχαν. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τερμάτισε όλες τις απόπειρες και μόνο η κινεζική απόπειρα του 1960 από την βορειοανατολική πλευρά στέφθηκε με επιτυχία.


Προσπάθειες ανάβασης από Έλληνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανάμεσα στους Έλληνες που συμμετείχαν σε αποστολή στο Έβερεστ και το κατέκτησαν ήταν οι Παναγιώτης Πατσιάς, Χαράλαμπος Κοπτιδής ,Μαριός Στυλιανού[1], Παναγιώτης Κοτρωνάρος[2], Μιχάλης Στύλλας και Παύλος Τσιαντός, στις 16 Μαΐου του 2004. Ο Παντελής Μιχαηλίδης κατέκτησε την κορυφή σε συνεργασία με group ολλανδών το 2005.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εάν μετρήσει κάνεις το ψηλότερο σημείο από το κέντρο της Γης και όχι από την επιφάνεια της θάλασσας, τότε το ηφαίστειο Τσιμποράσο (Chimborazo) στην χώρα του Ισημερινού με ύψος από την θάλασσα 6.268 μέτρα είναι κατά 2.168 μέτρα ψηλότερο από το Έβερεστ και αυτό γιατί η Γη δεν είναι τέλεια σφαίρα και τα σημεία κοντά στον ισημερινό είναι πιο μακριά από το κέντρο της Γης από τα σημεία της υπόλοιπης επιφάνειας. Παραδείγματος χάριν η απόσταση από το κέντρο της γης και οποιοδήποτε σημείο στον ισημερινό της Γης με την απόσταση από το κέντρο της Γης και τον βόρειο ή νότιο πόλο είναι περίπου 21,3 χιλιόμετρα μεγαλύτερη (21.300 μέτρα).