Άρατος ο Σικυώνιος
Ο Άρατος (Σικυώνα, 271 π.Χ.- Αίγιο 213 π.Χ.) ήταν στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας, μία από τις σπουδαιότερες πολιτικές και στρατιωτικές φυσιογνωμίες της εποχής του. Γιος του αρχηγού των δημοκρατικών της Σικυώνας Κλεινία και της Αριστοδάμας, όταν ο πατέρας του δολοφονήθηκε από τον Αβαντίδα, ο οποίος έγινε τύραννος, οι συγγενείς του φοβούμενοι ότι θα είχε και αυτός την ίδια τύχη τον φυγάδευσαν στο Άργος, όπου παρέμεινε αυτοεξόριστος περίπου δώδεκα χρόνια. Στο Άργος έγινε αρχηγός των δημοκρατικών πολιτικών φυγάδων της πατρίδας του και εργάστηκε για την κατάλυση της τυραννίδας στη Σικυώνα.
Πίνακας περιεχομένων |
Κατάλυση της τυραννίδας [Επεξεργασία]
Ως αρχηγός των δημοκρατικών πολιτικών φυγάδων της πατρίδας του, ελευθέρωσε την Σικυώνα από την τυραννία του Νικοκλή (251 π.Χ.) και την οδήγησε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία, στην οποία εκλέγονταν στρατηγός σχεδόν επί τριάντα χρόνια (245 π.Χ. 213 π.Χ.)[1] Καλλιέργησε στενές σχέσεις με τον βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίο το Φιλάδελφο και ένωσε τη δημοκρατία της Σικυώνας με τη Αχαϊκή Συμπολιτεία εναντίον της Μακεδονίας. Κατέλαβε την Ακροκόρινθο ανοίγοντας το δρόμο για την προσχώρηση στη Συμπολιτεία των Μεγάρων, της Τροιζήνας, της Επιδαύρου και των Κλεωνών. Αργότερα προσχώρησαν η Μεγαλόπολη, η Ερμιόνη, ο τύραννος των Φλιασίων Κλειώνυμος ο Φλειάσιος , το Άργος, η Αίγινα και το μεγαλύτεροι μέρος της Αρκαδίας. Νίκησε τους Αιτωλούς στην Πελλήνη και έδειξε τη μακεδονική φρουρά από την Αττική παραδίδοντας τις σπουδαιότερες οχυρές θέσεις στους Αθηναίους 229 π.Χ.[2]
Συμμαχίες [Επεξεργασία]
Όταν ο βασιλιάς της Σπάρτης Κλεομένης ο Γ΄ κατέλαβε τη Μαντίνεια, την Τεγέα και τον Ορχομενό ο Άρατος αναγκάστηκε να ζητήσει βοήθεια από τους Μακεδόνες, οι οποίοι με τον Αντίγονο Γ΄ Δώσωνα κατέλαβαν όλη τη Πελοπόννησο το 223 π.Χ. (μάχη του Λεχαίου) και 221 π.Χ. μάχη της Σελλασίας. Ο Άρατος νικήθηκε από τους Αιτωλούς στο Συμμαχικό πόλεμο και ζήτησε πάλι τη βοήθεια των Μακεδόνων. Ο Αρατος αποβλέποντας στη διπλωματική απομόνωση της Αιτωλικής Συμπολιτείας, έπαιξε σημαντικό ρόλο (224 π.Χ.) της «κοινής συμμαχίας» της Μακεδονίας με την Αχαϊκή Συμπολιτεία και με άλλα σημαντικά κράτη της νότιας Ελλάδας. Στο Συμμαχικό Πόλεμο (220-217) τάχθηκε στο πλευρό του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Ε΄ και πολέμησε εναντίον των Αιτωλών. Αργότερα όμως οι σχέσεις τους των δύο ανδρών ψυχράνθηκαν εξαιτίας της επέμβασης του Φιλίππο Ε΄ στις εσωτερικές συγκρούσεις της Μεσσήνης 214 π.Χ.. Τον ίδιο χρόνο ο Φίλιππος Ε΄ κάλεσε τον Άρατο να τον συνοδεύσει στην Ιλλυρία, αλλά ο στρατηγός αρνήθηκε, ίσως γιατί έβλεπε ότι η εμπλοκή των Αχαιών με τους Ρωμαίους μόνο δυσάρεστες συνέπειες μπορούσε να έχει γι΄αυτούς. Ο Φίλιππος Ε΄ συνειδητοποιώντας πως ο Άρατος αποτελούσε σοβαρό εμπόδιο για την κυριαρχία των Μακεδόνων στη Πελοπόννησο παρακίνησε τον στρατηγό Ταυρίωνα να τον δηλητηριάσει 213 π.Χ. μια άποψη όμως που δεν φαίνεται πειστική.
Επίλογος [Επεξεργασία]
Ἀνδρεῖοι ἐσεῖς πού πολεμήσατε καί πέσατε εὐκλεῶς·
τούς πανταχοῦ νικήσαντας μή φοβηθέντες.
Άμωμοι σεῖς, άν έπταισαν ὁ Δίαιος κι ὁ Κριτόλαος.
Ὅταν θά θέλουν οἱ Έλληνες νά καυχηθοῦν,
«Τέτοιους βγάζει τό έθνος μας» θά λένε
γιά σᾶς. Έτσι θαυμάσιος θάναι ο έπαινός σας.
Ἑγράφη ἐν Αλεξανδρείᾳ ὑπὸ Ἀχαιοῦ·
έβδομο έτος Πτολεμαίου, Λαθύρου.
Οι Σικυώνιοι τον έθαψαν με πολλές τιμές στα τείχη της πόλης τους, ανήγειραν ιερό προς τιμήν του το «Αράτειο» και καθιέρωσαν ετήσιες γιορτές στη μνήμη του, τα «Αράτεια». Ζήτησαν μάλιστα την άδεια του Μαντείου των Δελφών για να κατασκευάσουν αυτό το ιερό, γιατί απαγορεύονταν η ταφή των νεκρών μέσα στις πόλεις. Ο Άρατος έγραψε ένα έργο με τίτλο «Υπομνήματα», στο οποίο εξιστορούσε τα πολεμικά γεγονότα της εποχής του ως τη μάχη της Σελλασίας, με καθαρά απολογητικό χαρακτήρα και με κριτική διάθεση εναντίον των αντιπάλων του. Στο έργο αυτό, του οποίου σώθηκαν μόνον αποσπάσματα, βασίστηκε αργότερα ο Πλούταρχος για να γράψει τη βιογραφία [3] τού μεγάλου Αχαιού ηγέτη, αλλά αποτέλεσαν και πηγή για την Ιστορία τού Πολύβιου.
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τόμ. 1 σ.367, εκδ. Αθηνών 1983
- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 3, σ. 435 ISBN 960-8177-53-7
- ↑ Το κείμενο του Πλουτάρχο: Άρατος
Πηγές [Επεξεργασία]
- Πολύβιος, «Ιστορίαι»
- Πλούταρχος, Παράλληλοι Βίοι, «Άρατος»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
|
|||||||||||
