Άλως (θρησκευτική τέχνη)
Η άλως ή κοινώς ο φωτοστέφανος (αρχ. ελλ. ἅλως, λατ. nimbus) είναι μια φωτεινή στεφάνη η οποία περιβάλλει ένα άτομο. Στην τέχνη της αγιογραφίας αλλά και γενικότερα στις θρησκευτικές αναπαραστάσεις προσώπων χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει την αγιότητα ή την ιερότητα του προσώπου.
Στην ελληνιστική, ρωμαϊκή, βουδιστική και χριστιανική θρησκευτική τέχνη, τα ιερά πρόσωπα εμφανίζονται με μία άλω σε μορφή χρυσής, κίτρινης ή λευκής κυκλικής λάμψης γύρω από το κεφάλι ή με μια φωτεινή αύρα γύρω από ολόκληρο το σώμα.
Στην πρωτοβυζαντινή τέχνη χρησιμοποιείται αυτό το αρχαίο ασιατικό σύμβολο της θεότητας ως επιβεβαίωση τη θείας έγκρισης για την κοσμική αυτοκρατορική εξουσία.[1]
Υποσημειώσεις [Επεξεργασία]
- ↑ Ramsden E.H. 1941, The Halo: A Further Enquiry into Its Origin, "The Burlington Magazine for Connoisseurs", Τομ. 78, Αρ. 457 (Απρ. 1941), σελ. 123-127 και 131.
Βλέπε επίσης [Επεξεργασία]
Χαρακτηριστικά δείγματα [Επεξεργασία]
-
Ο Μίθρας σε ανάγλυφο ναού που χτίστηκε
από τον Αντίοχο Α' Κομμαγηνό, στο Νεμρούντ Νταγκ
στα Όρη του Ταύρου,
69-31 ΠΚΧ. -
Ο Βούδας με άλω, ελληνοβουδιστική τέχνη της Γκαντχάρα,
1ος-2ος αιώνας ΚΧ. -
Ο Μίθρας ως θεός Ήλιος σε ρωμαϊκό ανάγλυφο, 2ος-3ος αιώνας.
-
Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, από ψηφιδωτό μωσαϊκό στο Σαν Βιτάλε στη Ραβένα της Ιταλία, 547.
-
Ο Ιησούς Χριστός, λεπτομέρεια από μωσαϊκό στον Ναό του Νέου Άγιου Απολλινάριου (Church San Apollinare Nuovo) στη Ραβένα της Ιταλίας, 6ος αιώνας.
-
Ο Ο Χριστός Παντοκράτωρ,
Μοναστήρι Αγ. Αικατερίνης στο Σινά, Αραβία,
6ος-7ος αιώνας. -
O Πάπας Πασχάλης Α΄ σε μωσαϊκό αψίδας στη Βασιλικής της Σάντα Πρασέντε
στη Ρώμη, 10ος αιώνας. -
Η Επισκόπισσα Θεοδώρα, μητέρα του Πάπα Πασχάλη Α΄.
-
Έργο του Μαζάτσιο
στο Παρεκκλήσι Μπρανκάτσι
, 1424. -
Benois Madonna, ελαιογραφία του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, 1478.
-
Η στέψη της Μαρίας,
του Ντιέγκο Βελάσκεθ, 1645. -
Ο τελευταίος δείπνος,
του Ρώσου Σίμον Ουσάκοφ, 1685.