Άκουα Κλάουντια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το Άκουα Κλάουντια
Το Άκουα Κλάουντια

Το Άκουα Κλάουντια[1], λατινική προφορά ΔΦΑ: ['akwa 'klawdɪa], ήταν υδραγωγείο της Αρχαίας Ρώμης που, όπως το Άνιο Νόβους, ξεκίνησε με τον Καλιγούλα το 38 και ολοκληρώθηκε από τον Κλαύδιο το 52 [2]. Οι πηγές του νερού του στηρίζονταν επί της αρχαίας Οδού Σουμπλακένσις. Το υδραγωγείο παρέμεινε ενεργό για 10 χρόνια, ώσπου η μεταφορά νερού σταμάτησε για περίπου 9 χρόνια, μέχρι να το επισκευάσει ο αυτοκράτορας Βεσπασιανός, το 71. Το 81 έγινε νέα βελτίωση του έργου από τον Τίτο.

Δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανάλογα με την εποχή, το μήκος του καναλιού έφτανε τα περίπου 69 χιλιόμετρα (το περισσότερο υπογείως) και ο όγκος νερού στις πηγές του άγγιζε τα 191 χιλιάδες κυβ. μέτρα ανά εικοσιτετράωρο. Μετά την κατασκευή του Acrus Neroniani, από τον Νέρωνα (ένα κομμάτι του Άκουα Κλάουντια), το υδραγωγείο απέκτησε τη δυνατότητα να τροφοδοτεί και τις 14 περιοχές της Ρώμης. Ήταν ένα από τα δύο υδραγωγεία που κατέληγαν στην Πόρτα Μαγκιόρε (το άλλο ήταν το Άνιο Νόβους). Σήμερα διαθέτουμε λεπτομερειακές περιγραφές του έργου χάρη στον Φροντίνο, Ρωμαίο αριστοκράτη, του οποίου το έργο De aquaeductu δημοσιεύτηκε στα τέλη του 1ου αιώνα[3]. Στον τόπο του υδραγωγείου χτίστηκε αργότερα η χρηστιανική εκκλησία Σαν Τομμάσο ιν Φόρμις.

Παραπομπές και σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Λατινικά, "the Claudian water"
  2. Φροντίνος , De aquaeductu 1.13
  3. Φροντίνος, De aquaeductu 1.13

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Aqua Claudia της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).