Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης
Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης (1274 - 1297) Πρίγκηπας του Ανδεγαυικού οίκου της Νάπολης, 2ος γιος του βασιλιά της Νάπολης Καρόλου 2ου του Χωλού και της Μαρίας της Ουγγαρίας. Ο πατέρας του χρίστηκε βασιλιάς της Νάπολης από τον πάπα Κλήμεντα Δ'.
Όταν ο πατέρας του ήταν αιχμάλωτος στην Ιταλία στην διάρκεια του πολέμου του με τον βασιλιά Πέτρο τον 3ο της Αραγωνίας, που ακολούθησε τον Σικελικό Εσπερινό, εξαγόρασε την ελευθερία του δίνοντας σαν ομήρους τρεις από τους γιους του. Τα παιδιά πήγαν στην Βαρκελώνη και μορφώθηκαν κάτω από τις φροντίδες Φραγκισκανών μοναχών για 7 χρόνια. Έτσι, παρά την αιχμαλωσία, ο Λουδοβίκος έγινε αρχιεπίσκοπος της Λυών και με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Καρόλου Μαρτέλου, αυτός έγινε από τον πατέρα του ο κληρονόμος στα βασιλικά δικαιώματα. Ωστόσο, τον ίδιο χρόνο ελευθερώθηκε πήγε στην Ρώμη και ανακοίνωσε ότι δίνει όλα τα κληρονομικά δικαιώματα στον αδελφό του Ροβέρτο του Ανζού, ενώ ο ίδιος θα περιβληθεί με το ένδυμα του Φραγκισκανού μοναχού, και θα αφοσιωθεί σε όλη του την ζωή με την φιλανθρωπική δράση όπως αρμόζει σε έναν μοναχό.
Στέφθηκε (1297) επίσκοπος Τουλούζης, περιοχή όπου ο θείος του Αλφόνσος υπήρξε κόμης, αλλά πέθανε το 1271 χωρίς διάδοχο. Η περιοχή αυτή μεταξύ Προβηγκίας και Ακουιτανίας ήταν πάντα μέσα στα Ανδεγαυικά ενδιαφέροντα. Ο Λουδοβίκος κέρδισε γρήγορα πολύ καλή φήμη για την βοήθεια που προσέφερε σε φτωχούς, αδύνατους, και γενικά όσους είχαν την ανάγκη του. Εξαντλημένος από τις υπεράνθρωπες προσπάθειες, παραιτήθηκε σε 6 μήνες και σε λίγο πέθανε από γρίπη πιθανώς τύφο μόλις 23 ετών.
Καθιερώθηκε (1307) από τον πάπα Κλήμεντα Ε' σαν Άγιος και η μνήμη του εορτάζεται στις 7 Απριλίου.
[Επεξεργασία] Πηγές
- Ελεύθερη μετάφραση από την Αγγλική Wikipedia
